Er woonde eens in een heel ver land...
...een jonge Prins in een schitterend kasteel.
Hij bezat alles wat hij kon wensen...
...maar toch was de Prins verwend, egoïstisch en wreed.
Op een winteravond kwam er een oud vrouwtje bij het kasteel...
...die hem een roos aanbood in ruil voor onderdak tegen de bittere kou.
Uit weerzin tegenover haar uiterlijk, bespotte hij het geschenk...
...en joeg haar weg. Ze zei hem niet af te gaan op een uiterlijk...
...want ware schoonheid is innerlijk.
Toen hij haar weer wegstuurde, verdween het afstotelijke uiterlijk...
...en stond er een mooie tovenares.
Hij vroeg om vergeving, maar te laat.
Zij had gezien dat er geen liefde was in zijn hart.
Voor straf veranderde ze hem in een afzichtelijk beest...
...en betoverde het kasteel en allen die er woonden.
Vol schaamte over zijn uiterlijk verborg hij zich in zijn kasteel.
Een toverspiegel was zijn enige venster naar de buitenwereld.
De roos die ze had aangeboden, was een betoverde roos...
...die zou bloeien tot hij 21 jaar was.
Als hij iemand zou liefhebben en ook haar liefde zou winnen...
...wanneer het laatste blaadje viel, dan werd de betovering verbroken.
Zo niet, dan was hij gedoemd eeuwig een beest te blijven.
Toen de jaren voorbijgingen, raakte hij vertwijfeld...
...en hij verloor alle hoop.
Wie zou er ooit van een beest houden?
in ons dorp is het altijd rustig
en iets nieuws, dat gebeurt hier niet
in ons dorp zingen alle mensen
steeds hetzelfde lied:
Bonjour. -Bonjour.
daar gaat de bakker met zijn brood als altijd
hij raakt het kwijt al is het oud
alles gaat zoals het hoort in dit afgelegen oord
dat is wat mij soms benauwt
Goedemorgen, Belle. Waar ga je heen?
Naar de boekwinkel. Ik heb mijn boek uit.
Over een bonenstaak en een... -Mooi.
Marie. De stokbroden. En snel.
kijk haar nou gaan, dat rare kind zo typisch
ze loopt te dromen, zie je wel?
vaak is zij het liefst alleen -nogal vreemd vindt iedereen
alle mensen, wat een rare meid die Belle
bonjour tot twaalf uur, hè?
bonjour hoe is het met je vrouw?
ik wil er zes -die is wel duur, hè
moet dit nu zo mijn hele leven gaan?
Belle. -Ik kom het boek terugbrengen.
Heb je het nu al uit? -Het was zo mooi. Iets nieuws?
Niet sinds gisteren. -Geeft niet. Dan leen ik dit.
Maar dat ken je al. -Mijn lievelingsboek.
Verre landen, gevechten, een vermomde prins.
Je vindt het zo mooi, je mag het hebben.
Ik sta erop. -Bedankt dan. Dank u wel.
kijk haar nou gaan, zij is toch wel wat anders
is zij wel helemaal gezond?
of er niemand meer bestaat, loopt ze lezend over de straat
nou, die rare Belle maakt het wel heel erg bont
is het niet verbazend?
het is mijn lievelingsboek
omdat
kijk hier
zij hem ooit eens zal krijgen
maar ze weet nog niet dat het gebeurt
in hoofdstuk vier
haar naam zegt ons al dat zij heel erg mooi is
zij is een echte mademoiselle
maar de mensen vinden haar toch altijd een beetje raar
ze is anders dan wij allemaal -zij doet niet als wij allemaal
zij is anders dan wij allemaal die Belle
Geen schot gemist, Gaston. Je bent de beste.
Weet ik. -Geen dier maakt een kans bij jou.
En ook geen meisje. -Klopt, Lefou.
En ik wil haar. -Die van de uitvinder?
Met haar ga ik trouwen. -Maar zij is...
De mooiste hier. En dus de beste.
Verdien ik niet het beste? -Natuurlijk, maar...
vanaf de dag dat ik haar zo zag praten
ging ik meteen al voor de bijl
zij is net zo knap als ik, zag ik met een eerste blik
dus het duurt niet lang, dan trouwen wij in stijl
kijk hem nou gaan is het geen spetter?
Monsieur Gaston, oh wat een stuk
mijn hart klopt zich bijna te pletter
wie hem ooit trouwt, heeft heel erg veel geluk
bonjour -hallo
ik wil die kaas -pardon, laat mij erdoor
jouw vis, die stinkt -mevrouw vergist zich
moet dit nu zo mijn hele leven gaan?
ik zal Belle trouwen, neem dat van mij aan
kijk haar nou gaan zo'n raar, maar aardig meisje
een zonderlinge mademoiselle
ook al is zij nog zo schoon, zij valt wat uit de toon
want ze is gewoon een rare meid een mooie, maar een rare meid
zij is een hele rare meid
die Belle
Dag, Belle. -Bonjour, Gaston.
Mag ik mijn boek terug? -Maar je leest iets zonder plaatjes.
Ik gebruik mijn fantasie. -Kijk wat minder in die boeken...
...en heb aandacht voor iets belangrijkers. Voor mij.
Het hele dorp praat erover. Als een vrouw leest, krijgt ze rare ideeën.
Wat ben jij ouderwets. -Dank je, Belle.
Wij gaan in de herberg mijn trofeeën bekijken.
Een andere keer. -Wat mankeert haar?
Ze is gek. -Hij is zo knap.
Ik moet thuis mijn vader gaan helpen. Dag.
Die ouwe gek heeft hulp nodig bij alles.
Praat niet zo over mijn vader. -Praat niet zo over haar vader.
Mijn vader is niet gek. Hij is een genie.
Papa? -Hoe kan dat nou?
Potverdorie. -Alles goed?
Ik hou maar op met dat brok ellende.
Dat zegt u altijd. -Ik meen 't.
Ik krijg dat ding niet aan de gang.
U wint er vast de eerste prijs mee op de beurs.
En u wordt een beroemde uitvinder.
Denk je dat echt? -Ja, natuurlijk.
Waar wachten we dan op? Ik heb dit zo in orde.
Geef me die zigzag-houvast.
Was het leuk in de stad? -Ik heb een nieuw boek.
Papa, vindt u mij vreemd?
Mijn dochter vreemd? Hoe kom je daar nou bij?
Ik weet niet of ik hier wel thuishoor. Ik kan met niemand praten.
En Gaston? Dat is toch een knappe kerel?
Ja, hij is knap. En grof en verwaand.
Hij is echt niets voor mij. -Maak je geen zorgen.
Met deze uitvinding begint een nieuw leven.
Ik geloof dat het nu goed is. Even proberen.
Hij doet 't. -Echt?
Hij doet 't. -Het is gelukt.
Span Philippe in. Ik ga naar de beurs.
Dag, papa. Veel succes. -Dag, Belle. Zorg goed voor alles.
We hadden er al moeten zijn. We hebben de afslag gemist.
Ik had misschien toch... Wacht even.
Nee, deze kant op.
Kom op. Dit is de kortste weg. We zijn er zo.
Waar heb je ons heengebracht? Laten we maar omkeren.
Kijk uit.
Achteruit.
Braaf. Zo gaat ie goed. Achteruit.
Rustig aan.
Rustig. Nee, Philippe.
Philippe.
Help. Is daar iemand?
Hij is vast verdwaald. -Stil. Misschien gaat hij wel weg.
Is daar iemand? -Geen woord, Lumiere. Geen woord.
Ik wil niet storen, maar mijn paard is weg...
...en ik zoek onderdak. -Toe Pendule, wees eens aardig.
Natuurlijk bent u welkom. -Wie zei dat?
Hier. -Waar?
Hallo.
Niet te geloven. -Het is je gelukt.
Fantastisch. -Hoe hebben ze dat gedaan?
Zet me ogenblikkelijk neer. Hou op daarmee.
Doe dat direct dicht. Toe.
Sorry. Maar ik heb nog nooit een klok gezien...
U bent doornat. Kom u warmen bij het vuur.
Nee. Je weet wat de Meester doet als hij hem ziet.
Ik eis dat u niet verder gaat.
Niet in de stoel van de Meester.
Ik zie dit niet. Ik zie dit niet.
Hallo, brave jongen.
Wat een bediening. -Dit is nu ver genoeg gegaan.
Wilt u een kopje thee? Dan bent u zo weer warm.
Nee. Geen thee. Geen thee.
Zijn snor kriebelt, mama.
Er is een vreemde. -Ik kan het uitleggen.
Hij was verdwaald, hij was koud en nat...
Meester, ik wil u duidelijk zeggen...
...dat ik bezwaar maakte. Het is allemaal zijn schuld.
Wie ben je? Wat doe je hier? -Ik was verdwaald...
Je bent niet welkom. -Het spijt me.
Waar staar je naar? -Nergens naar.
Je komt het Beest aangapen, hè? -Alstublieft.
Ik zocht onderdak. -Dat zal ik je dan geven.
Alstublieft. Nee.
Belle krijgt de verrassing van haar leven, hè?
Nou en of. Dit is haar geluksdag.
Bedankt dat jullie op mijn bruiloft komen.
Maar eerst moet ik haar nog mijn aanzoek doen.
Wanneer we naar buiten komen... -Ik weet 't. Dan begint de muziek.
Nog niet. -Sorry.
Gaston. Wat een verrassing.
Ja, hè? Ik zit boordevol verrassingen.
Geen enkel meisje zou niet in jouw schoenen willen staan.
Vandaag...
Vandaag komen jouw dromen uit. -Wat weet jij over mijn dromen?
Genoeg. Zie je het voor je?
Een idyllische jachthut, mijn laatste vangst boven het vuur...
...mijn vrouwtje masseert mijn voeten...
...en de kleintjes spelen met de honden. Zes of zeven.
Honden? -Nee. Sterke jongens zoals ik.
Stel je voor. -En dat vrouwtje is?
Jij, Belle. -Gaston. Ik ben sprakeloos.
Wat moet ik zeggen?
Dat je met me trouwt. -Sorry, Gaston, maar...
Maar ik ben je niet waard.
Hoe ging 't?
Belle zal mijn vrouw worden. Vergis je niet.
Prikkelbaar.
Is hij weg?
Ongelofelijk. Hij vroeg me ten huwelijk. Mij.
Ik de vrouw van die ruwe, hersenloze...
'Madame Gaston' 't is om te gillen
'Madame Gaston' zijn vrouwtje-lief
oh nee, ik zou zoiets niet willen
ik wil hier weg uit dit provinciedorp
ik wil iets beleven in die wijde wereld
dat is het liefste wat ik wil
en misschien komt er een tijd
dat dan iemand mij begrijpt
ik wil meer dan hen, dat is het verschil
Philippe. Wat doe jij hier?
Waar is papa? Wat is er gebeurd, Philippe?
We moeten hem gaan zoeken.
Waar zijn we toch?
Philippe. Rustig.
Rustig.
Papa.
Je kon je mond niet houden, hè? Je moest 'm per se thee geven.
De Meester zijn stoel aanbieden. -Gewoon gastvrijheid.
Is hier iemand?
Papa? Papa?
Bent u hier?
Mama, er is een meisje in het kasteel. -Geen verhalen verzinnen, Barstje.
Ik heb haar gezien. -Stil, jij. In bad.
Een meisje. Ik heb een meisje gezien.
Nou, wat zei ik?
Onverantwoordelijke, roekeloze wassen pummel.
Zag je dat?
Een meisje. -Ja, dat weet ik.
Op haar hebben we gewacht. Zij kan de betovering verbreken.
Wacht even.
Is hier iemand? Wacht. Ik zoek mijn vader.
Vreemd. Ik weet zeker dat ik iemand zag.
Is hier iemand? -Belle?
Papa.
Hoe heb je me gevonden? -U bent ijskoud.
Je moet hier weg. -Wie heeft dit gedaan?
Geen tijd. Ga weg. -Ik laat u niet alleen.
Wat moet jij hier?
Wie is daar? Wie bent u? -Ik ben de Meester.
Toe, laat mijn vader gaan. Hij is ziek.
Hij had hier niet moeten komen. -Hij gaat dood. Ik doe alles voor u.
Je kunt niets doen. Hij is mijn gevangene.
Ik moet toch iets kunnen doen? Wacht.
Neem mij in zijn plaats. -Jou?
Wil jij zijn plaats innemen?
Belle, nee. Niet doen. -Als ik het doe, laat u hem dan vrij?
Ja.
Maar dan moet jij beloven eeuwig hier te blijven.
Kom in het licht.
Nee, Belle. Dat laat ik je niet doen.
Ik beloof 't. -Afgesproken.
Ik ben oud, ik heb een lang leven gehad.
Wacht. -Belle.
Alstublieft. Spaar mijn dochter. -Ze gaat je niet meer aan.
Breng hem naar het dorp. -Laat me eruit. Alstublieft.
Meester. -Wat?
Omdat ze lang bij ons zal blijven...
...wilt u haar misschien een fijnere kamer aanbieden.
Of niet.
Ik mocht niet eens afscheid nemen. Ik zie 'm nooit meer.
En ik heb geen afscheid genomen.
Ik breng je naar je kamer. -Mijn kamer? Maar ik dacht...
Of wil je hier blijven? Kom dan mee.
Zeg iets tegen haar.
Ik hoop dat 't je hier bevalt.
Je kunt overal heen, behalve naar de westvleugel.
Wat is daar? -Dat is verboden.
Als je iets wilt, vraag je mijn bedienden.
Vraag haar om samen te eten.
Je eet met mij samen. Dat is geen verzoek.
Wie denkt ze dat ze is? Ze vergist zich.
Niemand weigert Gaston. -Klopt.
Weggestuurd. Afgewezen. In het openbaar vernederd.
Dat zit me tot hier. -Meer bier?
Dat helpt toch niet. Ik ben voor schut gezet.
Wie, jij? Nooit. Beheers je toch, Gaston.
oh, wat vervelend is dat nou, Gaston
zit je zo diep in de put?
elke man hier zou graag jou willen zijn, ook al sta jij nu voor schut
geen man in het dorp is zo popi als jij
je hoort gewoon overal bij
iedereen kijkt met ontzag naar jou op
en dat is ook terecht
vinden wij
hij is geweldig, Gaston en zo snel die Gaston
en zijn nek zit heel goed in model, hè Gaston?
er is niemand in het dorp die zo stoer is
da's pas de perfecte man
vraag de slager, de bakker, de boer 'es
of zij niet stink jaloers zijn op die Don Juan
wat een vent die Gaston, echt het end die Gaston
niemand heeft zo'n robuust kakement als Gaston
er zijn kerels die mij om mijn kracht benijden
da's pas een man die Gaston
zoals Gaston is er geen een
Gaston is de beste, dat vindt iedereen
niemand vecht als Gaston, slaat zo recht als Gaston
en bijten dat doet ie niet slecht die Gaston
zijn conditie kan niet beter worden
ik heb spieren als die van een paard
zijn verstand is nu niet aan de orde
van onder tot boven ben ik zwaar behaard
niemand schaakt als Gaston -hij slaat raak die Gaston
let maar op wat voor punten hij maakt die Gaston
want ik ben kampioen bij de spuugwedstrijden
een tien voor Gaston
als kind at ik zo veertig eieren op
elke morgen, want dan word je groot
omdat ik er nu daag'lijks zestig in prop
ben ik nou zo'n geweldige stoot
niemand schiet als Gaston, kust een griet als Gaston
als ie stampt op de grond dan geniet die Gaston
en de muren wil ik het liefst vol geweien
da's pas een man
Gaston
Iemand moet me helpen. -Maurice?
Help me. Hij heeft haar opgesloten in de kerker.
Wie? -Belle. We moeten erheen.
Rustig. Wie heeft Belle opgesloten in een kerker?
Een beest. Een afschuwelijk, monsterlijk beest.
Een groot beest? -Met een lelijke snuit?
Afschuwelijk. -En scherpe tanden?
Ja. Helpen jullie me? -We helpen je wel even.
Doen jullie dat? Dank jullie wel.
Die gekke ouwe Maurice.
Wat kan je toch om hem lachen.
Gekke ouwe Maurice?
Gekke ouwe Maurice.
Lefou, ik heb net zitten denken
dat doe je niet dikwijls -vind jij
maar die sul van daarnet is Belle's vader
en hij heeft ze niet echt op een rij
in mijn hoofd gingen radertjes werken
toen ik keek naar die malende man
want je weet denk ik wel da'k wil trouwen met Belle
en nu rijpt er bij mij een mooi plan
Als ik... En dan...
Zou zij...
Raad eens. -Nou snap ik 't. Dat doen we.
wat een grap van Gaston -heel erg knap van Gaston
Ja, Belle's pa is net zo'n mataklap als Gaston
binnenkort zal hij Belle naar het altaar leiden
da's pas een man
Gaston
Is er nou niemand die me helpt?
Wie is daar? -Mevrouw Tuit.
Je hebt vast wel zin in thee. -Maar je bent een...
Pas op. -Onmogelijk.
Ja, maar zo is het nu eenmaal.
Ik zei toch dat ze mooi was?
Zo is het wel goed, Barstje. Rustig. Niet morsen.
Dank je wel. -Wil je iets leuks zien?
Barstje. -Sorry.
Dat was heel moedig van je. -Vinden wij ook.
Maar ik ben mijn vader kwijt, mijn dromen, alles.
Kop op, meisje. Het komt allemaal weer goed. Dat zul je zien.
Ik sta te kletsen terwijl het eten op tafel moet komen.
Dag. -Wat zullen we je aantrekken?
Eens kijken wat ik kan opdiepen.
Wat gênant.
Kijk eens. Dit zal je schitterend staan.
Heel vriendelijk, maar ik ga niet eten.
Maar je moet.
Het eten wordt opgediend.
Waar blijft ze? Ik zei dat ze moest komen. Waarom is ze er nog niet?
Heb geduld. Ze heeft haar vader én haar vrijheid verloren.
Dat meisje kan de betovering verbreken.
Weet ik. Ik ben niet gek.
Mooi. U wordt verliefd op haar, en zij op u.
Weg met de betovering en dan zijn wij weer mensen.
Dat kost tijd, Lumiere.
Maar de roos verwelkt al.
Het heeft geen zin. Ze is zo mooi en ik ben...
Kijk dan naar me.
Help haar daardoorheen te zien. -Hoe dan?
Zorg dat u er toonbaar uitziet. Gedraag u als een heer.
U begroet haar met een charmante glimlach.
Laat eens zien.
Maak haar niet bang. -Wees geestig.
Wees vriendelijk. -Geef complimentjes.
En vooral... -Bewaar uw kalmte.
Daar is ze.
Goedenavond.
Nou? Waar is ze? -Wie?
Het meisje. Ja, het meisje.
Om u de waarheid te zeggen, is ze bezig...
Gezien de omstandigheden... Ze komt niet.
Wat?
Excellentie. Hoogheid. Doe niets overhaast.
Je moest komen eten. -Ik heb geen trek.
Kom eruit of ik trap de deur in.
Meester, dit is misschien niet de manier om haar voor u te winnen.
Probeer u te gedragen als een heer.
Ze doet zo moeilijk. -Vriendelijk. Vriendelijk.
Wil je komen eten? -Nee.
Aardig. Beleefd. -Het zou me een genoegen doen...
...als je met me wilt eten. -Zeg 'alsjeblieft'.
Nee, dank u. -Je kunt daar niet blijven.
Wel. -Dan mag je daar verhongeren.
Als ze niet met mij eet, dan eet ze helemaal niet.
Lieve help. Dat ging helemaal niet goed.
Jij staat op wacht bij de deur en meldt het als er iets verandert.
Je kunt op me rekenen.
Wij gaan maar naar beneden om op te ruimen.
Ik vraag het aardig en zij weigert. Wat wil ze? Moet ik soms smeken?
Laat haar zien.
Hij is niet zo erg als je hem eenmaal kent. Geef hem een kans.
Ik wil hem niet leren kennen. Ik wil niets met hem te maken hebben.
Ik houd mezelf voor de gek. Ze ziet in mij alleen...
...een monster.
Het is hopeloos.
O, nee. -O, ja.
O, nee. -O, ja. Ja, ja, ja.
Ik heb me al eens aan jou gebrand.
Ze is naar buiten gekomen.
De kast in, bij je broertjes en zusjes.
Ik heb geen slaap. -Wel.
Niet.
Ik werk en ik zwoeg. En waarvoor? Een culinair meesterwerk verspild.
Niet mopperen. We hebben het allemaal moeilijk.
Zij was gewoon koppig. Hij zei toch 'alsjeblieft'?
Als hij zich niet beheerst, verbreekt...
Wat fijn om je te zien.
Ik ben Pendule, het hoofd van de huishouding.
Dit is Lumiere. -Aangenaam.
Als er iets is waardoor we het je naar de zin kunnen maken...
Ik heb best trek. -Echt waar? Ze heeft trek.
Vuur opstoken. Wek de borden.
Denk aan wat de Meester zei. -Dat kind gaat geen honger lijden.
Goed dan. Water, wat brood...
Ik sta versteld van je. Ze is geen gevangene, maar onze gast.
Ze moet zich thuis voelen. Kom, mademoiselle.
Pas op. Als de Meester het merkt, gaan wij eraan.
Natuurlijk. Maar wat is een diner zonder muziek?
Muziek?
Ma chère mademoiselle, we zijn zeer vereerd je hier te mogen begroeten.
En nu mag je je ontspannen, terwijl de eetzaal je voorstelt...
...aan je diner.
kom erbij
kom erbij, zet je zorgen maar opzij
een servetje om je nek, chérie, de rest van het werk doen wij
soupe du jour, wil je meer?
jou bedienen is een eer, proef het maar 'es, overheerlijk
zeggen ook de borden eerlijk
ze doen aan zang en aan dansen, de cuisine hier is een Franse
met een enkele gast zijn wij al heel erg blij
kijk onze kaart is reuze, maak maar snel een keuze
kom erbij, kom erbij, kom erbij
kalfsragout, kaassoufflé, tong en tournedos flambé
cabaret bij het diner, ja, kom maar mensen hop allez
ik gebaar en ziedaar, alles staat hier voor je klaar
na de taart met chocolade volgt de lepeltjesparade
ik jongleer, très risqué met mijn kaarsjes alle twee
ja mit bier hat man plezier so mit elkaar
dus neem je glas ter hand en laat ons klinken, want je hoort erbij
heb je pech? al die zorgen eet je weg
kom erbij, kom erbij, kom erbij
ik ben van origine een bediende die wil dienen
wat moet ik nou zonder mijn huiselijk karwei?
ach, ooit kon men ons heel goed gebruiken
en ineens was het allemaal voorbij
tien jaar doelloos wachten, zaten wij naar werk te smachten
naar wat bezigheid in het vak dat wij verstaan
meestal zitten wij maar rond te hangen
kletsen maar een beetje, toen kwam jij en hopsakeetje
het is een gast, het is een gast die ons met haar komst verrast
haal de wijn voor dit festijn en pak servetjes uit de kast
wil jij twee kopjes thee? nou, daar zit ik echt niet mee
als het water staat te zingen gaan mijn kopjes vrolijk springen
in mijn thee heb ik trek, hé, wat zie ik daar een vlek?
haal hem weg, we hebben hier een eregast
is het zo naar je zin? wil jij er suiker in?
kom erbij, kom erbij, kom erbij
Nee, mensen. Het is nu afgelopen.
al tien jaren doen wij niets en daarom roesten wij hier vast
en ineens sta jij hier, nou, wij helpen met plezier
laat de kaarsjes vrolijk branden jij bent hier in goede handen
gang voor gang
keer op keer
tot je gilt: ik kan niet meer
en als je naar bed toe gaat, dan zingen wij
wij hopen dat vanavond jou het eten aanstond
kom erbij, kom erbij, kom erbij
kom er toch bij
Bravo. Dat was prachtig. -Dank je.
Bedankt, Mademoiselle. Het was leuk, hè? Van iedereen.
Hemeltje, kijk eens naar de tijd. Je moet naar bed.
Nee, hoor. Ik ben voor het eerst in een betoverd kasteel.
Betoverd? Wie heeft gezegd dat het kasteel betoverd is?
Jij zeker, hè? -Dat heb ik zelf bedacht.
Ik zou graag een beetje rondkijken.
Wil je een rondleiding? -Wacht. Dat is geen goed idee.
We kunnen haar op bepaalde plaatsen niet laten rondsnuffelen.
Kan jij het niet doen? Jij weet vast alles over het kasteel.
Ja, inderdaad. Dat is zo.
De latere façade is weggehaald en nu zie je de rococostijl.
De plafonds zijn een voorbeeld van laat-neoklassieke barok.
Ik zeg altijd: Als het geen barok is, niks aan doen.
Waar was ik gebleven?
Herstel.
Mag ik je ook wijzen op de luchtbogen, die... Mademoiselle?
Wat is daar? -Niets.
Niets interessants in de westvleugel. Stoffig, saai.
Dat is dus de westvleugel. -Heel handig.
Wat houdt hij daar verborgen? -De Meester houdt niets verborgen.
Dan was het niet verboden. -Misschien wil je iets anders zien.
Onze wandtapijten... -Later misschien.
De tuinen? Of de bibliotheek? -Een bibliotheek?
O ja, zeker. Met massa's boeken.
Bergen boeken. -Bossen vol boeken.
Moerassen vol boeken. -Meer dan je kunt lezen.
Boeken over elk onderwerp, door elke schrijver.
Wat doe je hier? -Het spijt me.
Je mocht hier niet komen. -Ik doe geen kwaad.
Besef je wat er had kunnen gebeuren?
Alsjeblieft. Hou op. -Eruit.
Eruit.
Waar ga je heen? -Ik kan hier echt niet blijven.
Nee, wacht. Alsjeblieft, wacht.
Rustig maar. Niet doen.
Blijf stilzitten.
Dat doet pijn. -Niet als je stilzit.
Dit is gebeurd omdat je wegliep. -Dat deed ik omdat ik bang was.
Wat moest je ook in de westvleugel. -Jij moet leren je te beheersen.
Blijf stilzitten. Dit kan een beetje prikken.
Trouwens, bedankt dat je mijn leven hebt gered.
Graag gedaan.
Ik ga meestal 's nachts niet uit de inrichting weg...
...maar het zou de moeite waard zijn.
Ik luister. -Het zit zo:
Ik wil dolgraag met Belle trouwen. Maar ze moet overtuigd worden.
Ze zei direct nee.
Haar vader is gek.
Hij ijlde over een beest in een kasteel. -Maurice is ongevaarlijk.
Belle heeft er alles voor over om te voorkomen dat hij wordt opgesloten.
Ze zou zelfs met hem trouwen.
Je wilt dus dat ik haar vader opsluit, tenzij ze met jou trouwt.
Wat gemeen.
Te gek.
Als niemand me helpt, ga ik alleen terug. Ja.
Hindert niet wat ik moet doen, ik vind dat kasteel en haal haar weg.
Belle? Maurice? -Ach, het zal dus niet lukken.
Eens moeten ze terugkomen en dan zijn wij klaar voor ze.
Lefou, blijf daar, tot Belle en haar vader thuiskomen.
Verdikkeme.
Ik heb dit nog nooit voor iemand gevoeld.
Ik wil iets voor haar doen. Maar wat?
Er is zo veel. Bloemen, bonbons, beloften waar je je niet aan houdt.
Nee, het moet iets heel bijzonders zijn.
Iets dat haar interesse opwekt. Wacht.
Belle, ik wil je iets laten zien.
Maar je moet eerst je ogen dichtdoen.
Het is een verrassing.
Mag ik ze opendoen? -Nog niet.
Wacht hier.
Mag ik ze nu opendoen? -Goed. Nu.
Niet te geloven. Ik heb nog nooit zo veel boeken gezien.
Staat het je wel aan? -Geweldig.
Dan mag je ze hebben. -Dank je wel.
Kijk toch. -Ik wist dat het zou werken.
Wat zou werken?
Heel bemoedigend. -Opwindend, hè?
Ik heb niets gezien. -Aan het werk in de keuken, Barstje.
Waar hebben ze het over? Wat is er?
kijk hem daar nou, wat doet hij lief
toch was ie grof en onbeleefd en agressief
heeft hij dan toch gevoel misschien?
waarom heb ik zoiets nog nooit bij hem gezien?
ze keek hierheen, verbeeld ik mij
ze is niet meer bang, want ze komt telkens dichterbij
nee, ze vlucht weg voor wat ik ben
toch kijkt ze naar me met een blik die ik niet ken
ik voel
dat dit niet gewoon is
wie had ooit gedacht
dat het zo zou gaan?
nee
hij is geen Adonis
maar hij heeft iets in zich dat ik moeilijk kan weerstaan
wie had dat gedacht? -wel heb je ooit
het is niet waar -ik sta versteld
want als vanzelf zijn die twee nu toch bij elkaar
het is zo uniek, we kijken dit nog even aan
er is misschien iets dat ons eerder is ontgaan
wie weet is er misschien iets dat ons eerder is ontgaan
Wat dan?
er is misschien iets dat ons eerder is ontgaan
Wat is er dan, mama? -Dat vertel ik je nog weleens.
Goed, we hebben 1 2 uur, 36 minuten en 1 5 seconden...
...om de meest romantische sfeer te scheppen...
...die mens of beest ooit heeft gekend.
Beest dus.
Jullie weten dat wanneer het laatste blaadje van deze roos valt...
...de betovering nooit meer verbroken wordt.
Jullie kennen de opdracht. De helft naar de westvleugel...
...de helft naar de oostvleugel, en de rest gaat met mij mee.
Laat de natuur toch zijn gang gaan, Pendule.
Je ziet dat er een vonkje overslaat. -Ja.
We mogen de vlammen best wat aanwakkeren.
En als ze niet gauw verliefd worden, worden wij nooit meer mens.
Weer mens. -Weer mens.
Stel je voor hoe dat zou zijn.
oh, wat is het toch fijn weer het heertje te zijn
met twee mes demoiselles aan mijn zij
als een mens weer te zijn, ooit een mens weer te zijn
chic, charmant en galant als altijd
ik maak dames het hof, kniel voor hen in het stof
jaloezie van hun mannen ten spijt
ik verlang zo intens naar een lekker mooi mens
het is zo fijn straks een mens weer te zijn
oh, wat is het toch fijn als een mens weer te zijn
en geen klok, klerenkast, kandelaar
als een mens weer te zijn, gewoon mens weer te zijn
oh chérie, ik verlang zo erg naar
een menswaardig model, lekker strak in mijn vel
niet zo'n vreselijk lomp zwaar 'armoire'
oh, het lijkt me zo fijn weer een dame te zijn
ja, een mens is mijn dierbaarste wens
oh, wat is het toch fijn als een mens weer te zijn
en de wereld weer zin voor ons heeft
ik geef niet meer om tijd -nou, daarvan krijg jij spijt
dat getiktak wil ik eindelijk kwijt
aan de kust van de zee drink ik rustig mijn thee
van minuten en uren bevrijd
zonder dwazen als jij of ook wie maar erbij
ben ik vrij -om een mens weer te zijn
gun ook de bezem een kans
geef licht aan ons nieuwe bestaan
oh ik voel, ik voorspel, de betovering zal snel zijn verbroken
hergeef het koper zijn glans
veeg vlug het vuil hiervandaan
als het verloopt volgens plan, is er één die ons lot kan veranderen
open die luiken, ons werk is zo klaar
zet dit hier en dat daar bij elkaar
veeg al dat leed, dat jaren pijn deed nu snel van je weg
oh, wat is het toch fijn ooit een mens weer te zijn
als die Belle ons eindelijk bevrijdt
dan zijn wij weer een mens onze enige wens
wat verlangen wij terug naar die tijd
ja, het einde breekt aan van ons trieste bestaan
't wordt een leven met meer kwaliteit
geef een duw, even maar, word verliefd op elkaar
want dan worden wij snel weer een mens
Nooit trof een bitter lot twee mensen zo als Julia en haar Romeo.
Wil je dat nog eens voorlezen? -Lees jij het maar voor.
Dat kan ik niet. -Kun je niet lezen?
Jawel. Een beetje.
Maar het is zo lang geleden.
Ik help je wel. We beginnen hier.
Twie? -Twee.
Dat wist ik. Twee families...
ja, dan dansen wij weer, elke nacht, elke keer
en het doet er dan niet toe met wie
oh, wat is het toch fijn als een mens weer te zijn
dans een wals van je één, twee en drie
we beginnen opnieuw, weer van voren af aan
als herboren, het is net magie
ik word nu weer een mens
dat was altijd mijn wens
en dan komt het moment dat je een nieuw iemand bent
en wij allen als mensen hier staan
Vanavond gaat het gebeuren.
Ik kan het niet. -Wees niet verlegen.
U moet flink en moedig zijn. -Flink en moedig.
Er is muziek en romantisch kaarslicht...
...dat ik lever. En op het juiste moment zegt u dat u van haar houdt.
Ja, ik...
Nee, ik kan het niet. -U geeft toch om haar?
Heel veel. -Dan moet u dat haar zeggen.
Kijk eens aan. Ach, u ziet er zo...
Stom uit. -Niet precies het woord dat ik zocht.
Misschien wat korter bovenop.
De dame is zover.
tijdenlang verhaald
altijd even waar
vreemden voor elkaar
tot heel onverwacht iemand buigt voor haar
het is een nieuw gevoel
het maakt je eerst bedeesd
dan ineens spontaan
is er iets ontstaan
Belle en het Beest
iets dat altijd weer
zoveel teders heeft
niets dat elk van hen voor het eerst beleeft
en hun vleugels geeft
tijdenlang verhaald
altijd even waar
vreemd en ongewoon het lijkt haast wel een droom
net zo wonderbaar
stralend als de zon
in een sprookjesfeest
tijdenlang verhaald
elke keer herhaald
Belle en het Beest
Naar de kast, Barstje. Het is allang bedtijd.
Welterusten, liefje.
Belle...
...ben je hier gelukkig met mij? -Ja.
Wat is er?
Ik zou zo graag mijn vader zien. Eventjes maar. Ik mis hem zo.
Dat kan.
In deze spiegel kun je alles zien. Alles wat je wilt.
Ik wil mijn vader zien. Alsjeblieft.
Papa. Nee.
Hij is ziek. Misschien gaat hij wel dood. En hij is alleen.
Dan moet je naar hem toe gaan. -Wat zeg je nou?
Je mag gaan. Je bent niet langer mijn gevangene.
Bedoel je dat ik vrij ben? -Ja.
Dank je. Volhouden, papa. Ik kom eraan.
Neem maar mee, dan kun je altijd terugkijken...
...en aan mij denken.
Fijn dat je begrijpt dat hij me nodig heeft.
Zo Hoogheid, ik moet zeggen dat alles gesmeerd loopt.
Ik wist wel dat u het kon.
Ik heb haar laten gaan. -Ja, fantas...
Wat? Hoe kon u dat doen?
Ik moest het doen. -Ja, maar waarom?
Omdat ik van haar hou.
Wat heeft hij gedaan? -Het is waar.
Gaat ze weg? -Hij had haar bijna.
Eindelijk heeft hij geleerd om lief te hebben.
Dan wordt de betovering verbroken. -Het is niet genoeg.
Zij moet ook van hem houden. -En nu is het te laat.
Ze zijn terug.
Het is goed, papa. Ik ben weer thuis.
Ik dacht je nooit meer te zien. -Ik heb u zo gemist.
Hoe ben je ontsnapt? -Ik ben niet ontsnapt.
Hij liet me gaan. -Dat beest?
Hij is veranderd, papa. Op de een of andere manier is hij veranderd.
Een verstekeling.
Hallo, jochie. Nooit verwacht jou nog eens te zien.
Belle, waarom ben je weggegaan? Vind je ons niet aardig meer?
O Barstje, natuurlijk wel. Alleen...
U wenst? -Ik kom je vader halen.
Mijn vader? -We zullen goed voor hem zorgen.
Mijn vader is niet gek. -Hij ging wel tekeer als een gek.
Nee. U neemt hem niet mee.
Maurice. Vertel het nog eens, ouwe. Hoe groot was dat Beest?
Het was enorm groot.
Tweeënhalve... Nee, meer dan drie meter.
Gekker bestaat haast niet.
Het is echt waar. -Breng hem weg.
Laat me los. -Nee. Dat kunt u niet doen.
Wat is dat jammer van je vader. -Je weet dat hij niet gek is.
Ik zou dit misverstand kunnen ophelderen als...
Als wat? -Als jij met me trouwt.
Wat? -Eén woordje is genoeg, Belle.
Nooit. -Zoals je wilt.
Laat me los.
Hij is niet gek. Ik heb het bewijs. Laat me het Beest zien.
Is hij gevaarlijk? -Hij doet niemand kwaad.
Hij lijkt boosaardig, maar hij is vriendelijk en lief.
Hij is mijn vriend. -Voel je soms wat voor dat monster?
Hij is geen monster. Maar dat ben jij wel.
Zij is net zo gek als die ouwe man.
Dat Beest komt 's nachts jullie kinderen halen.
We zijn pas veilig als zijn kop aan mijn muur hangt. We gaan 'm doden.
hij gaat dood, wat ik je brom -hij besluipt ons in de nacht
hij vermorzelt onze kind'ren met zijn woeste brute kracht
alles wat ie op zijn weg vindt, slaat ie woedend in elkaar
ons geduld heeft nu zijn grens bereikt
ga mee naar die barbaar
door de mist, door het woud door het donker en door schaduw
het is gevaarlijk, maar we gaan, we moeten wel
wie erg veel van ons houdt, moet maar vurig voor ons bidden
want het is daar nog veel erger dan de hel
razendscherp, ijzersterk zijn z'n tanden
niemand heeft ooit zijn klauw overleefd
hij lokt elk in zijn val, maar kom mee, wees vooral niet bevreesd
hij moet dood, dood het Beest -Nee, dit mag je niet doen.
Wie niet met ons is, is tegen ons.
Haal die ouwe. -Laat me los.
Ze mogen het Beest niet waarschuwen. -Laat ons eruit.
We bevrijden het dorp van dat Beest. Wie doet mee?
grijp je zwaard, stijg te paard
raap je moed en moordzucht bij elkaar
we gaan nu met Gaston naar het kasteel
door de mist, door het woud naar dat vreselijke monster
zijn brutale tirannie wordt ons te veel
het is een Beest dat zo groot als een reus is
die geen mens en geen dier zal ontzien
kom, vecht mee als een man en bewijs wat je kan
zet 'm op, daar gaan we dan
We veroveren het kasteel en onthoofden hem.
Ik moet hem waarschuwen. Het is mijn schuld.
Wat moeten we doen? -Rustig maar. We bedenken wel iets.
wij zijn bang, heel erg bang voor iets dat wij niet begrijpen
voor dat grote, enge monster nog het meest
kom nu mee, kom maar gauw red je kind'ren en je vrouw
we wachten niet, wij doen het nou
dood het Beest
Het was dwaas om weer te hopen.
Was ze maar nooit hier gekomen.
Zou het kunnen? -Is zij het?
Overvallers. -Indringers.
Met de spiegel. -Roep de Meester.
Dat wordt vechten. Wie volgt me?
Neem mee wat je wilt. Maar denk eraan: Ik wil het Beest.
kom maar op als je durft want de huisraad kan ook vechten
alhoewel wij nooit zo dapper zijn geweest
hak dat Beest in de pan, hier zijn wij met vijftig man
wij kunnen ieder monster 'an
dood het Beest
Pardon, Meester... -Laat me.
Maar we worden aangevallen.
dood het Beest, dood het Beest
Dit lukt niet. -Lumiere, we moeten iets doen.
Wacht, ik weet wat.
dood het Beest, dood het Beest
Wat doen we, Meester?
Het maakt niets meer uit. Ze mogen komen.
dood het Beest, dood het Beest, dood het Beest
Nu...
Daar gaan we.
Krijg nou...
Kijk uit.
Wat een prachtding.
Kom maar op, schorriemorrie. Nu.
En wegblijven.
Sta op.
Wat scheelt eraan, Beest?
Te vriendelijk en zachtaardig om te vechten?
Nee...
Belle. -Nee. Gaston, niet doen.
Snel, Philippe.
Kom tevoorschijn.
Hou je van haar, Beest?
Dacht je dat ze jou zou willen, terwijl ze iemand had zoals ik?
Het is afgelopen, Beest. Belle is van mij.
Laat me gaan. Doe me geen pijn. Ik zal alles doen. Alles.
Verdwijn.
Beest.
Belle.
Je bent teruggekomen.
-Natuurlijk.
Ik kon ze toch niet laten... Het is mijn schuld.
Als ik hier eerder was geweest... -Misschien...
...is het maar beter zo. -Zeg dat niet.
Het komt allemaal goed. We zijn nu bij elkaar. Alles komt in orde.
Ik heb jou tenminste nog...
...een laatste keer gezien.
Nee. Nee.
Alsjeblieft. Verlaat me niet.
Ik hou van je.
Belle, ik ben het.
Je bent het echt.
Lumiere.
Pendule.
Mevrouw Tuit.
Kijk toch eens. -Mama.
Hemeltje. -Het is een wonder.
L'amour.
Zullen we ons gekibbel maar vergeten?
Ik zei toch dat ze de betovering zou verbreken?
Pardon, vriend. Maar dat heb ik tegen jóu gezegd.
Ik heb het tegen jou gezegd. -Beslist niet.
Opgeblazen, washoofdige sukkel. -Jij opgeschoten zakhorloge.
En leven ze nu nog lang en gelukkig?
Natuurlijk, liefje. Natuurlijk.
Moet ik nu nog in de kast slapen?
stralend als de zon
in een sprookjesfeest, tijdenlang verhaald
elke keer herhaald
Belle en het Beest
tijdenlang verhaald
elke keer herhaald
Belle en het Beest